Saint Nima and Smoking

کسی خونه نیست. می‌خوام برم طبقه خودم که نگام به بسته سیگار بابام می‌افته. یادش رفته با خودش ببره. تقریبا یکسالی می‌شه که سیگار نکشیدم اما وسوسه می‌شم و یه نخ از توش بر می‌دارم. جاسیگاری رو ورمی‌دارم و می‌رم طبقه خودم. کولر رو می‌گذارم رو تند.

گلوم رو می‌سوزونه؛ مثله دفعه اولم می‌مونه شاید هم بدتر. خودم ultra light می‌کشیدم اما این لامصب خیلی اذیتم می‌کنه مخصوصا حالا که ناشتا هم هستم . می‌رسم به تش که نیکوتینش غنی سازی شده و خیلی خوب می‌شه ازش کام گرفت. اما اشکم از گوشه چشم داره میاد.

یاد چند ماه پیش می‌افتم که مادرم آزمایش چک‌آپم رو برد پیش دکتر. دکتر آزمایش رو می‌بینه و از مادرم می‌پرسه که «بچت مشروب می‌خوره یا سیگار می‌کشه؟» و مادر من هم جواب می‌ده «هیچکدوم». از دکتر اصرار بوده و از مادر من انکار! دکتر آخر سر گفته بود «خوب نیست اینقدر به بچت اعتماد داشته باشی». الان که فکر می‌کنم می‌بینم راست می‌گفته.

عجیب بود. من سه هفته قبل از آزمایش ترک کرده بودم. مثله اینکه مشکل کبدی‌ام حاد بوده که دکتر اینقدر مشکوک شده بود. البته کار مادر من خیلی هم عجیب نبود. تو فامیل،‌ من و داداشم به چشم پاکی و بچه مثبتی معروفیم!

یاد تابستون پارسال می‌افتم که شمال نرفتم و به بهانه پروژه تنها خونه موندم. پروژه تموم شده بود اما من واسه این چند روز برنامه ریخته بودم. ۲ تا از رفیقام رو با کامپیوتراشون آوردم خونه و از صبح تا شب برناممون سیگار/پیتزا/ماءالشعیر/آهنگ/کانتر/فیلم بود. وضعی شد که روز آخر مجبور شدم یه اسپری خالی کنم که تابلو نشه! هم خودم و هم رفیقام از اینکه وقتمون رو اینجوری تلف کردیم ناراحت بودیم. یه روز یکی از رفیقام بهمMarlboro تعارف کرد. خیلی اذیتم کرد. وقتی از جام پاشدم سرم گیج رفت و افتادم زمین. نزدیک بودم سرم به لبه میز بخوره. دیگه سیگار نکشیدم. نمی‌دونم چی شد اما دیگه نکشیدم هر چند که اون سرگیجه احتمالا واسه کم خونی بود.

می‌رم ناهار بخورم و زمانی که برمی‌گردم یکی دیگه کف می‌رم. قبلی که همش اعمال شاقه بود. شاید از این یه کامی گرفتیم. ضبط رو روشن می‌کنم و آهنگ strong enough از Cher رو می‌گذارم. این دور دیگه سیگار اذیتم نمی‌کنه و می‌تونم دود رو بدم تو ریه‌ام. اما بازم ریلکس نشدم. یاداین می‌افتم که اینقدر راحت به اراده‌ای که به خرج داده بودم گند زدم. ناراحت می‌شم و پک بعدی رو با ناراحتی می‌کشم. اینجوری کیفش هم بیشتره... اه! آهنگ رفت رو my love song.

اصولا باید یکسری اتفاق بیافته تا من بالاخره نتیجه بگیرم که سیگار خیلی بده و اینکه من می‌خوام دوباره ترک کنم! اما می‌خوام دیگه نکشم. بدون دلیل؛ اینجوری کیفش هم بیشتره!

* یاد یه جمله افتادم: آدما چطور ادعا می‌کنن که دلیل همه چی (خدایی که فرض می‌کنن) رو می‌دونن وقتی هنوز دلیل خیلی از کارهای خودشون رو هم نمی‌دونن.